LTE (4G)

4G is de vierde generatie mobiel internet. Het is de opvolger van 3G-technieken als UMTS, HSDPA en HSUPA. De voorlopig meest gebruikte techniek achter 4G is de Long Term Evolution-technologie (LTE), waarmee downloadsnelheden tot 12,5 Mb/s voor bewegende mobiele apparaten mogelijk worden, die op kunnen lopen tot maar liefst 125 Mb/s wanneer de modem niet beweegt. Ook de uploadsnelheden zouden met LTE tot zo'n 50 Mb/s kunnen reiken. Al met al komen de (maximum-) snelheden van mobiel internet met LTE dichter en dichter bij de razendsnelle en vooralsnog ongeëvenaarde snelheden van glasvezel internet.

Toepassingen LTE

De technologie van LTE biedt hiermee een IP-gebaseerde oplossing voor toepassingen die vooralsnog alleen op kabel- of glasvezel mogelijk zijn. Met deze nieuwe techniek voor mobiel internet worden andere toepassingen mogelijk, waarbij gedacht kan worden aan:

Snel mobiel internet

Met LTE ligt de theoretische snelheid voor downloaden op 125 Mbit/s als de modem niet beweegt, en 12.5 Mbit/s bij beweging. Dus bovenstaande toepassingen worden met LTE mogelijk, ook in de auto of in het openbaar vervoer. Het eerste groot uitgerolde LTE-netwerk werd aangeboden door "TeliaSonera" in de Scandinavische steden Stockholm en Oslo. Dit gebeurde medio december 2009. Inmiddels zijn er ook in China serieuze plannen voor testen met LTE.In vergelijking met UMTS, de derde generatie (3G), heeft LTE veel minder last van vertraging in de verbinding. Dit verschil is vooral te merken wanneer je het gebruikt om te bellen, online te gamen en wanneer je je webcam online gebruikt. Doordat de techniek van LTE gebaseerd is op de GSM en UMTS, is het backwards compatible, oftewel verenigbaar met 2G- en 3G-technologieën. In het geval van een storing aan de LTE-techniek kan het dus terugvallen op de 2G- en 3G-technieken. Hiermee wordt je bereik gewaarborgd, zij het met lagere snelheden. Overigens heeft het feit dat LTE backwards compatible is ook voordelen wanneer je bijvoorbeeld mobiel internet tijdens een treinreis. Wanneer je dan vanuit een gebied met 4G een gebied met 3G inrijdt, wordt de verbinding automatisch door de UMTS-mast overgenomen.

Tele2 en KPN testen LTE in Nederland

Het eerste LTE-netwerk in Nederland werd 15 juli 2010 door Tele2 gelanceerd in Amsterdam Zuid Oost en Diemen. In de eerste testen door Tele2 met LTE zijn downloadsnelheden gehaald van 71 Mbit/s. Hierbij moet aangetekend worden dat deze snelheden gehaald werden in een rijdende auto. Ondanks dat hiermee de officiële eisen voor 4G niet gehaald worden, is het duidelijk dat de snelheden die deze techniek mogelijk maakt flink hoger zijn dan die met HSDPA en HSUPA gehaald kunnen worden. Inmiddels heeft ook KPN laten weten LTE te gaan testen. Vanaf februari 2011 wil de provider in samenwerking met Nokia Siemens Networks de technische mogelijkheden van LTE gaan onderzoeken. De proef zal gehouden worden in Den Haag en Voorburg.

Investeringen in LTE / 4G in Nederland

In met name Zweden, Noorwegen en Finland zijn inmiddels meerdere LTE-netwerken gebouwd. In Nederland is het voorlopig nog de vraag wanneer de providers meer in deze techniek zullen gaan investeren. Men lijkt eerst de dure UMTS-licenties volledig terug te willen verdienen, terwijl ook de economische crisis natuurlijk nog fris in het geheugen ligt. Daarnaast willen de providers op korte termijn winst blijven maken, wat meer dan eens een remming vormt op de investeringen voor de langere termijn. Vooralsnog lijkt het erop dat ze eventuele grote investeringen sterk af zullen laten hangen van de vraag naar hogere snelheden van bedrijven en consumenten. Overigens zal deze vraag weer afhangen van de ontwikkeling van smartphones, tablets en laptops die kunnen werken met de hoge 4G-snelheden van LTE. Halverwege 2011 zijn ondertussen een klein acht tablets aangekondigd die de 4G-standaard zullen ondersteunen.

Eerste LTE / 4G basisstation ter wereld in Zweden

Wel of geen 4G?

Lange tijd is onduidelijk geweest of LTE officieel gezien mag worden als techniek voor 4G. De providers wilden benadrukken dat met LTE fors hogere snelheden mogelijk werden gemaakt en bleven LTE dan ook stug 4G noemen. Toch heeft de Internationale Telecommunicatie Unie (ITU) - het onderdeel van de Verenigde Naties dat zich bezighoudt met zaken op het gebied van informatie- en communicatietechnologie - lange tijd geweigerd LTE officieel tot 4G te rekenen. Volgens de ITU zouden 4G-technieken voor mobiele apparaten als smartphones minimaal een downloadsnelheid van 100 Mb/s mogelijk moeten maken, terwijl op elektronica op vaste plekken een downloadsnelheid van 1 Gb/s gehaald zou moeten worden. Alleen dan zou een techniek zich volgens het ITU officieel 4G mogen noemen.

LTE toch officieel 4G

Doordat LTE downloadsnelheden van 12,5 Mb/s mogelijk maakt voor (bewegende) mobiele apparaten en 125 Mb/s wanneer de modem niet beweegt, kon de ITU volgens zijn eigen richtlijnen LTE dus niet tot 4G rekenen. Ondanks dit alles is de ITU eind 2010 toch overstag gegaan en rekent het LTE sindsdien officieel tot de technieken voor 4G. Of het te maken heeft met de uitgeoefende druk door de providers heeft de organisatie uiteraard niet medegedeeld, maar blijkbaar is het inmiddels voldoende overtuigd van de voordelen die LTE biedt ten opzichte van zijn 3G-voorgangers.